Ontmoetingen in Qandil of een gesprek met dokter Media

De Newroz viering in het Kandil gebergte heeft iets sacraal. Het feest heeft doorheen vele jaren van strijd een politiek karakter gekregen. Tot voor kort was het vieren van het Koerdische nieuwjaar een reden tot vervolging en opsluiting. Newroz vieren is een statement. Zeker in het Kandil gebergte, waar de guerilla van de PKK een autonome zone uitgeroepen heeft. Het is een eiland van vrijheid, omgetoverd tot een festival. De regen en de modder zijn geenszins een domper op de uitgelaten sfeer. Veel Koerden komen van heinde en verre, sommigen zelfs uit Europa om het feest hier te komen vieren. Vele families hopen daarenboven een glimp op te vangen van hun zoon, dochter, zus of broer die zich heeft aangesloten bij de guerilla. Het feest is één van die zeldzame kansen. Sommige strijders hebben 10, of zelfs 20 jaar geen contact met hun families.

Het is dus een emotionele toestand, Newroz in de bergen. Veel ontmoetingen en blije weerziens. Ook voor ons is het een stroom van ontmoetingen en gesprekken.

Wanneer Katrien en ik vertellen dat we artsen zijn, worden we al snel meegetroond naar het dichtstbijzijnde medisch centrum van de guerilla. Daar ontmoeten we een oude vader en moeder uit Noord -Koerdistan (Turks Koerdistan) die speciaal naar Kandil is afgereisd om hun dochter, die ze 10 jaar moesten missen, terug te vinden. Een Koerdische cardiologe uit Erbil die soms een handje komt toesteken. En dokter Media. Continue reading

Rojava, de echte kracht van verandering

Hier in Koerdistan sijpelen de berichten van de commotie rond de uitspraken van Bart De Wever binnen, samen met beelden van de talrijke arrestaties van manifestanten die zich hier niet mee konden identificeren. Zijn uitlatingen over de Berberse gemeenschap in ons land leggen meer en meer zijn racistische obediëntie bloot. Dat hij staat voor een maatschappij waar wij niet in geloven was al langer duidelijk. Hij polariseert en zet gemeenschappen tegen elkaar op. Hij staat voor een samenleving waar onverdraagzaamheid, … hoogtij viert. Wie zich organiseert om een vredevolle tegenstem te bieden, wordt zonder gehoor afgevoerd. We betuigen onze solidariteit met iedereen die werd aangehouden terwijl zij vreedzaam uiting gaven aan hun onvrede en verontwaardiging.
In scherp contrast met de uitlatingen van De Wever staan de ervaringen die we hier opdoen. De lucht in Koerdistan is doordrongen van een andere kracht van verandering. In alle lagen van de samenleving klinkt de verzuchting naar een vreedzaam en gastvrij samenleven, waarbij Koerden, Arabieren, Assyriërs, Armenen, Tsjechenen, soennitisch en sjiitische moslims, Yezidis en Christenen samen hun schouders zetten onder een radicaal en inclusief democratisch project. Op straat, in de café’s en onderweg getuigen de gesprekken met de mensen hier van een drang naar iets nieuws. Samen bouwen ze aan een samenleven dat van onderuit verenigt. De kracht die uitgaat van deze solidariteit is een baken van licht. Het experiment van Rojava is de enige kracht die stand houdt tegen de nacht van onverdraagzaamheid die het Midden-Oosten dreigt te overschaduwen.
Afspraak volgende week op de Grote Markt. Voor een samenleving die verenigt! We zullen er zijn!

Invitation au voyage

Backstage pass voor de revolutie. En toch… Men verklaart ons zot. “Syrië?!” En ieder gesprek valt stil. Daar hakt men hoofden van rompen en is het oorlog! Wat in hemelsnaam gaan jullie dààr nu zoeken? Doembeelden van figureren op youtube duiken op en sluiten zich aan in de gelederen van de legioenen van onze angsten, gulzig gevoed door massamedia-schrikgodinnen.

Het ruime Midden-Oosten lijkt een etterende wonde, gevoed door wapens, olie en geopolitieke belangen. Interne tegenstellingen en conflicten worden hierbij gretig uitgespeeld. Syrië wordt verscheurd door 4 jaar burgeroorlog. Het lijkt uitzichtloos. En toch…

Er is ook iets anders aan de hand. We staren ons blind op het strijdgewoel en de apocalyptische hellehond IS, maar zien de ruwe diamant in de modder niet.

Continue reading