Erdogan op oorlogspad. Handen af van Rojava!

(Katrien de Troeyer)

Onze reis naar Koerdistan zit nog vers in ons geheugen. Amper vier maanden geleden waren wij in de gebergten van Qandil en luisterden we naar vele inspirerende woorden.

Vandaag worden net deze inspirerende woorden rechtstreeks aangevallen door Turkije. Vandaag gebeurt er waar we toen voor vreesde: dat de strijd voor een democratisch, ecologisch, emancipatorisch politiek project waar verschillende etniciteiten en religies vreedzaam naast elkaar kunnen leven een harde en moeilijke strijd is die vanuit verschillende hoeken wordt tegengewerkt. De strijd voor een wereld in het belang van de mensen is jammer genoeg alles behalve vanzelfsprekend.

Het leek me dan ook het uitgelezen moment om nog eens één en ander te schrijven. De trance van de muziek, de nasmaak van zwarte thee en het hartverwarmende gevoel van de gastvrijheid van de Koerden is weliswaar wat weggeëbd. Maar het geloof in de noodzakelijke strijd van de PKK in de regio daarom niet verminderd.

Op maandag 20 juli werd een terroristische aanslag gepleegd op activisten vanuit heel Turkije die samenkwamen in het Turkse Suruç om van daaruit hun materiële en morele steun te betuigen voor de strijd aan de andere kant van de grens. Ze zamelden hulpmiddelen in voor Kobane en waren van plan om de zomer door te brengen bij de kinderen daar. Na de strijd tegen ISIS is namelijk 70% van deze stad verwoest.

Het is vreemd hoe sterk dit nieuws je raakt, wanneer je beseft dat jij het even goed had kunnen zijn. Het gevoel dat je beneemt als je de foto’s ziet en de verhalen leest over waarom deze mensen naar daar trokken en je ademt verstokt als je bedenkt “maar ik ben om dezelfde redenen naar daar gegaan”.

Nog meer huiveringwekkend is de reactie op deze aanslag door Turkije. Onder het mom van de strijd tegen de terroristen bombarderen ze nu vooral Koerdische burgers en PKK .

In de echte strijd tegen de terroristen in de regio heeft Turkije duidelijk gefaald. Het was altijd makkelijk voor ISIS strijders om Syrië binnen te komen via Turkije. Op onze ontmoeting met journalist Ivan Grozny uit Italië, hoorden we hoe hij als journalist een gevaarlijke clandestiene oversteek moest maken om de toestand in Syrië in beeld te kunnen brengen. Hij vertelde onshoe frequent IS strijders zonder enige hindernis dezelfde grens konden overgaan. Ook las ik vandaag nog eens in de krant over de oliehandel tussen Turkije en ISIS. (http://www.theguardian.com/world/2015/jul/26/isis-syria-turkey-us) Tenslotte verleende Turkije geen enkele steun aan de moedige strijd van de Koerden en andere strijders tegen IS in Noord-Syrië.

De rechtstreekse aanval van Turkije tegen de Koerden en hun verdedigingslinies vindt plaats in de nasleep van de verkiezingsnederlaag van Erdogans partij de AKP.. De doorbraak van de HDP heeft Erdogan een absolute meerderheid ontnomen en zijn dromen van een groot Ottomaans rijk gedwarsboomd. Maar het bleef, voor mij althans, toch onverwachts dat hij kost wat kost zijn droom wou waar maken en zichzelf daarbij op het glad ijs van de complexe Syrische oorlog zou begeven met een militaire interventie.

Als Erdogan beweert dat niet alleen IS een bedreiging is voor Turkije, maar ook de PKK dan kunnen we ons wel enkele vragen stellen. Zo heeft de PKK sinds 2013 de door hen eenzijdige afgekondigde wapenstilstand gerespecteerd, ondank allerlei provocaties, aanslagen, arrestaties, niet het minst tijdens de verkiezingscampagne. Bovendien hebben ze vredesonderhandelingen oprecht willen voeren en heeft Erdogan onmiddellijk aangekondigd dat hij het vredesoverleg weigerde te erkennen. Uiteindelijk wordt duidelijk dat de enige dreiging vanuit de PKK, die moedig bleef strijden tegen IS in Noord-Syrië van politiek aard was. Op 7 juni behaalde de HDP een mooie overwinning. Deze politieke coalitie verzamelde de Koerdische linkerzijde en de Turkse linkerzijde met daarnaast feministen, ecologisten en andere etnische of culturele minderheden. Het feit dat hun lijsten 10% LGBT kandidaten werden bevolkt getuigt van de vooruitstrevendheid van hun aanpak. 80 parlementszetels werden veroverd dankzij de 13%.

Vandaag wil Erdogan de strijd tegen terrorisme gebruiken om de Koerdische kwestie op zijn manier te beslechten. Hij saboteert de onderhandelingen met andere regeringspartners en mikt op nieuwe verkiezingen. Om deze te winnen stookt hij oorlog en zoekt hij op eigen bodem een militaire confrontantie op met de PKK. Net daarom bombardeert hij de posities van de PKK in Irak en schiet de tanks van Turkije op de posities van de YPG aan de grens met Turkije. Op termijn wil hij het Rojava project gewoon van de kaart vegen. Het is met dat doel in het vooruitzicht dat hij een bufferzone wil van 90 km lang en 40 km binnen Syrisch grondgebied.

In Qandil leerde we dat de ideologie van de PKK is “wij erkennen de staat, zolang de staat ons erkent”. Wat wil zeggen dat zolang een staat de Koerden toestaat om hun politiek project uit te bouwen, dit niet voor problemen zal zorgen.

Dat het Turkse regime het politiek project van de Koerden niet wenst te erkennen, is nu wel overduidelijk. De kans is groot dat gevechten toenemen terwijl er in Turkije een situatie van burgeroorlog en dictatuur groeit.

De situatie verandert snel. Telkens ik een krant open sla, is dat met een klein hartje.

De strijd tegen ISIS en andere terroristische organisaties blijft uiterst noodzakelijk. Niet alleen voor het Midden-Oosten, maar voor ons allemaal. Maar we kunnen niet blijven accepteren dat in de naam van de strijd tegen het terrorisme vele burgerslachtoffers vallen en vernieuwde politieke ideeën levend worden begraven. Want wie zijn dan de volgende aan de beurt?

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s