Honderdste verjaardag van de Armeense Genocide

Speech in naam van het Solitariteitscomité voor Rojava – 24 april 2015 – BRUSSEL  Luxemburgplein 

Kameraden, vrienden en mede-burgers

Ik sta erop vandaag het woord te nemen om samen met jullie de erkenning te eisen van de volkerenmoord, de genocide van het Armeense volk. Mijn naam is Geert Van Haute en ik ben samen met Katrien De Troeyer co-voorzitter van het solidariteitscomité met Rojava. Ik neem ook het woord als lid van een joodse familie die getroffen is geworden door de Holocaust en de genocide van de Joden tijdens de tweede wereldoorlog.

armenieDe genocide van de Armeniërs is uitgevoerd door een Ottomaans imperium dat eerst Noord-Afrika en Griekenland heeft verloren en dan in de Balkan zware nederlagen heeft geleden.

De ‘jonge Turken’ die de macht overnamen van de Sultan kozen voor een vlucht voorwaarts, voor een republikeins project gebaseerd op ultra-nationalisme en chauvinisme. Om een sociaal draagvlak te vinden moesten zij zowel de bevolking mobiliseren als een fractie van de Ottomaanse elite in hun kamp doen overhellen. Daarom hebben zij de Armeniërs als binnenlandse vijand aangewezen. Het Ottomaans imperium begon te wankelen en vocht op twee fronten, tegen Tsaristisch Rusland en tegen de Franse en Britse imperialisten. Nadat ze in 1915 meer dan 150.000 Armeense soldaten van het front hadden teruggetrokken, om ze te ontwapenen, werden honderden intellectuelen en priesters gearresteerd en vermoord. In 1916 begonnen de eerste vervolgingen, etnische zuiveringen en massamoorden die tot 1919 zouden voortduren.

Er bestaat een analogie met de Endlösung. De uitroeiing van de Joden werd beslist eind 1942, te Wahnsee, toen duidelijk werd dat het Duitse rijk de oorlog waarschijnlijk niet kon winnen. Het Nazi-regime had deze genocide nodig om de samenleving in haar greep te houden en te mobiliseren voor een barbaarse oorlog. De genocide maakt het mogelijk aan de top van de staat iedereen in het gelid te houden met het argument dat “indien we de oorlog verliezen, dan toch de üntermenschen uitgeroeid zullen zijn”.

In het geval van het Armeens genocide was de logica dezelfde. Om een staat te kunnen vormen op de ruïnes van een decadent Ottomaans imperium moesten er meer dan 1 miljoen Grieken uit het land gezet worden en moesten vooral de Armeense bevolking ophouden te bestaan. Het nieuwe Turkije moest op etnisch en cultureel vlak gezuiverd worden. Meer dan 1,5 miljoen Armeniërs werden vermoord en meer dan 500.000 mannen, vrouwen en kinderen werden gedeporteerd naar woestijngebieden in Syrië om er te sterven van dorst en honger.

Het is een schande dat één eeuw later, deze genocide nog steeds niet wordt erkend door Turkije en het is even schandelijk dat het Brussels parlement weigert één minuut stilte te houden als eerbetoon voor de slachtoffers. Hopelijk gebeurt vandaag niet hetzelfde in de Kamer…

Het is onaanvaardbaar dat de Belgische politieke partijen, vooral wanneer ze zich links noemen, zich laten gijzelen door het Turks chauvinisme. Daarom vragen wij dat elke partij; maar dan ook ELKE partij, een eerbetoon doet aan het Armeense volk net zoals we de eis steunen dat de genocide eindelijk erkend wordt door de Turkse staat met schadevergoeding voor de nakomelingen van de slachtoffers.
Vandaag groeit de hoop. De opkomst van de radicaaldemocratische partij HDP geeft ons hoop. De HDP slaagt erin op grote schaal mensen van diverse origine’s te verbinden: Koerden, Alevieten, Armeniërs bundelen hun krachten met syndicalisten, progressieve militanten, feministen en ecologisten om samen een project van een democratische egalitaire maatschappij uit te bouwen die elke identiteit en cultuur respecteert.

Deze hoop is nodig want het is het enige project dat ons in staat stelt ons te bevrijden van een staatslogica waarbij macht en onderdrukking steeds opnieuw tevoorschijn komen.

Deze hoop bestaat ook dankzij Rojava, een grondgebied in Noordelijk Syrië, waar de bevolking haar toekomst in handen heeft genomen en een nieuwe maatschappij uitbouwt zonder miserie, zonder oorlog en zonder grenzen. Dat dit project zich moet verdedigen tegen een fascistische terreurbende die zijdelings ook wordt gesteund door het regime van Erdogan is het teken dat de strijd verre van gestreden is.

Alle eer aan het Armeense volk! Lang leve de solidariteit en de broederlijkheid tussen de volkeren van het Midden-Oosten en elders. Lang leve de vrijheid!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s