#Defend Afrin: PKK romantiek of anti-imperialistisch verzet?

Enige tijd geleden onderschreven wij een oproep aan de Belgische politici om de Turkse militaire interventie van in Syrië aan de kaak te stellen. Sindsdien heeft Turkije Afrin en de regio omheen bezet en zijn er meer dan 200.000 burgers op de vlucht. Deze bezetting had tot doel de ‘terroristen’ van de YPG/YPJ te bekampen. Het gekke van het verhaal is tweeledig. Enerzijds hebben de YPG/YPJ nooit zelfs maar één molotov cocktail over de prikkeldraad, die Turkije van Syrië afscheidt, gegooid. Anderzijds hebben deze gewapende mannen en vrouwen hun levens en energie vooral gestoken in het terugdringen en bestrijden van IS. Continue reading

Internationale steun voor Afrin (Syrië) tegen de militaire aanvallen door Turkije

Het solidariteitscomité Rojava veroordeelt de militaire aanvallen die Turkije uitvoert op het kanton Afrin.    Wij verklaren ons solidair met de bevolking: Afrin is een enclave in Noord-Syrië met een democratisch,  multi-etnisch zelfbestuur.   De militaire eenheden van YPG en YPJ  vochten er tegen IS.   Sindsdien heerste er vrede voor de verschillende volkeren (Koerden, Arabieren, Assyriërs,..) en de duizenden oorlogsvluchtelingen in de regio.    Tot aan de Turkse militaire operatie “olijftak” die 20 januari begon met bombardementen met al tientallen burgerslachtoffers – waaronder ook kinderen – tot gevolg.  Wij ondersteunen de oproep in België van Navbel, Koerdisch Instituut, vzw Vrede.

    • We vragen aan België, de EU en de internationale gemeenschap om:
  • de oorlog van het Turkse regime te veroordelen
  • de wapenhandel met Turkije stop te zetten
  • dringend maatregelen te nemen die een einde maken aan de vijandelijkheden en leiden tot de terugtrekking van de Turkse troepen
  • diplomatieke initiatieven op te starten die resulteren in een duurzaam bestand en politieke onderhandelingen
  • de vrijheid van meningsuiting en vereniging in de Turkse staat te helpen garanderen

We roepen op deel te nemen aan de betoging in Brussel 27 januari tegen de Turkse agressie-oorlog in Afrin.

Wij onderschrijven ook onderstaande petitie van academici en mensenrechtenactivisten zoals Noam Chomsky, Michael Hardt,… Continue reading

Volharden in het socialisme, is volharden in de menselijkheid

Naar aanleiding van 100 jaar Oktoberrevolutie, een Koerdische visie door Adem Uzun, diplomaat  in Brussel, lid van het uitvoerend comité van het KNK  (Koerdistan Nationaal Congres)

Met de Bolsjewistische revolutie van 17 oktober hebben de verdrukte klassen voor het eerst in de geschiedenis de macht verkregen om een staat te leiden. Deze revolutie heeft grote veranderingen teweeggebracht in de jaren die erop volgden, op het denken en het leven . De werkenden slaagden erin de macht uit de handen van de machthebbers te nemen en hun eigen macht op te zetten. De eerste stappen werden gezet om de utopische nieuwe wereld van gelijkheid en vrijheid te bereiken. Het proces dat hiermee begon luidde ook een nieuwe periode in op internationaal vlak. De periode die ingeluid werd door de Oktoberrevolutie werd daarom door socialisten de “periode van de proletarische revoluties en de nationale bevrijdingen” genoemd. Met deze revolutie ontstonden ook voor andere volkeren de juiste omstandigheden om de burgerlijke overheersing op te heffen en zelf de macht te grijpen. Het imperialisme kreeg een belangrijke slag en gekoloniseerde naties en volkeren kwamen in een bevrijdingsfase. Met de Oktoberrevolutie ontstond de mogelijkheid om de wereldrevolutie in te luiden.
Deze ontwikkelingen hebben zich 70 jaar lang kunnen verderzetten, maar door het onvermogen om zichzelf te vernieuwen nam de verstarring toe en leidde uiteindelijk tot de val. Dit resultaat benodigde om het proces dat begon met de Oktoberrevolutie en haar gevolgen op het denken van de mensen kritisch in vraag te stellen. Doorgaans leidde dit proces van in vraag stellen tot desillusie en de overtuiging dat de kapitalistische moderniteit overwonnen had. Maar de werkelijkheid is heel anders dan deze gevolgtrekkingen. Wat gebeurde was noch een verlies van het socialisme, noch een overwinning van het kapitalisme. Continue reading

Het Turkse leger valt Yezidi Koerden en dorpen in Rojava aan

Turkse gevechtsvliegtuigen hebben Şengal (Sinjar-Irak/Koerdistan) en Dêrik (Karaçokê-Rojava/Koerdistan) aangevallen. Şengal is de streek waar de Yezidi-gemeenschap in augustus 2014 het slachtoffer werd van de genocidaire aanval van de Islamitische Staat.

Volgens de laatste informatie vielen 26 Turkse gevechtsvliegtuigen Amûd en Geliyê Kerse in Sengal/Sinjar aan. Het bombardement is nog steeds aan de gang. Naar verluidt werden, voorafgaand aan de luchtaanvallen, de communicatienetwerken in Dêrik en de omliggende gebieden volledig afgesneden.

Veel Koerdische burgers en Koerdische strijders werden gedood en gewond. Continue reading

Het Solidariteitscomité met Rojava veroordeelt ten stelligste de aanval op stembusgangers in de Turkse ambassade.

Gisteren (donderdag 30/03) werd een aantal Koerden die in de Turkse ambassade hun stem wilden uitbrengen bij het Turkse referendum aangevallen door een groep uiterst rechtse Turken, die gewapend waren met messen, stokken en Turkse vlaggen.

Eén van de slachtoffers van deze aanval is de 69-jarige vrouw Sultan Agras die na een steekwonde in kritieke toestand naar het ziekenhuis diende gevoerd te worden.
Dit is niet zomaar een schermutseling tussen voor- en tegenstanders van president Erdogan, zoals verschillende media het formuleren, maar een doelbewuste aanval bedoeld om mensen te intimideren en zo de uitslag van het referendum te beïnvloeden.
De Turkse ambassade werd dagenlang gewaarschuwd dat zoiets kon gebeuren, maar noch de ambassade noch de lokale politie nam maatregelen om de stembusgang veilig te laten verlopen. Het feit dat de ambassadeur deze waarschuwingen, ondanks de reële dreiging, steeds weglachtte is op z’n minst verontrustend te noemen.
Deze aanval sluit aan bij de wijze waarop de regeringspartij AKP van Erdogan en de MHP ook in het verleden verkiezingen probeerden te beïnvloeden via intimidatie, provocatie en fysiek geweld tegen kiezers en politici. President Erdogan schrikt nergens voor terug om verkiezingen naar zijn hand te zetten.
Het feit dat verschillende peilingen aangeven dat Erdogan nipt niet aan de noodzakelijke 50% zal geraken bij het referendum dat zijn persoonlijk macht moet uitbreiden, maakt hem zenuwachtig. Het toneeltje armworstelen met de Nederlandse en Duitse regering kadert in die ongerustheid van Erdogan. Deze aanval zou ook binnen die strategie kunnen passen.
We eisen daarom dat de Belgische regering zich niet beperkt tot een nietszeggende veroordeling van ‘de rellen’, waarbij ze de daders en de slachtoffers op dezelfde lijn zet, maar expliciet de aanvallers veroordeelt.
Daarnaast dient er onderzocht wat de rol hierin is van de Turkse ambassade. Was zij op voorhand op de hoogte van deze aanval of speelde zij hierin zelfs een rol? Wat is de rol van de Turkse regering of de regeringspartij AKP hierin? Hierover dient duidelijkheid te komen.